قرص فکسوفنادین ۱۸۰ میلی گرم یک آنتی هیستامین نسل دوم و غیر خواب آور است که عمدتا برای کنترل علائم شدید رینیت آلرژیک فصلی (تب یونجه) و درمان کهیر مزمن در بزرگسالان و کودکان بالای ۱۲ سال تجویز می شود. این دارو با مسدود کردن گیرنده های هیستامین در بافت های محیطی بدن، علائمی مانند عطسه، آبریزش بینی، خارش چشم و کهیرهای پوستی را بدون ایجاد خواب آلودگی شدید و افت عملکرد شناختی تسکین می دهد.
فکسوفنادین ۱۸۰ چیست و چه کاربردی دارد؟
فکسوفنادین یک ماده موثره دارویی از دسته آنتی هیستامین های نسل دوم است. این دارو در دوزهای مختلفی تولید می شود که دوز ۱۸۰ میلی گرم آن، قوی ترین فرم خوراکی رایج برای بزرگسالان محسوب می شود. در بازار دارویی ایران، این دارو با نام های تجاری متعددی مانند فستوور، تلفست، آلگزافن، فکسوکیم، هیسومین و رینوفکس شناخته می شود. هدف اصلی از تجویز این دوز خاص، کنترل واکنش های آلرژیک متوسط تا شدید است که با دوزهای پایین تر به خوبی مهار نمی شوند.
برخلاف آنتی هیستامین های نسل اول مانند دیفن هیدرامین، هیدروکسی زین یا کلرفنیرامین که به شدت خواب آور هستند و روی سیستم عصبی مرکزی اثر می گذارند، فکسوفنادین یک داروی انتخابی محیطی است. این ویژگی باعث می شود که بیماران بتوانند بدون افت تمرکز، به فعالیت های روزمره، رانندگی و کارهای حساس شغلی خود ادامه دهند. به همین دلیل، این دارو در گایدلاین های درمانی آلرژی به عنوان یکی از انتخاب های خط اول برای افراد فعال و شاغل توصیه می شود.
نقش هیستامین در بدن و چرا سرکوب آن مهم است؟
هیستامین تنها یک ماده التهاب زا نیست؛ بلکه یک انتقال دهنده عصبی و تنظیم کننده مهم در فیزیولوژی بدن است. این آمین بیوژنیک در معده به ترشح اسید معده کمک می کند، در مغز چرخه خواب و بیداری را تنظیم می کند و در سیستم ایمنی به عنوان یک هشدار دهنده اولیه عمل می نماید. در افراد آلرژیک، سیستم ایمنی به اشتباه پروتئین های بی خطر محیطی (مانند گرده گل یا شوره حیوانات) را به عنوان عوامل مهاجم شناسایی کرده و ماست سل ها را وادار به آزادسازی حجم عظیمی از هیستامین می کند. این آزادسازی ناگهانی باعث گشاد شدن عروق خونی موضعی، افزایش نفوذپذیری مویرگ ها و تحریک گیرنده های عصبی خارش می گردد. فکسوفنادین با اشغال کردن گیرنده های H1 محیطی، بدون اینکه روی گیرنده های H2 معده یا گیرنده های مرکزی مغز اثر بگذارد، این چرخه معیوب التهابی را متوقف می کند.
مکانیسم اثر دارو در سطح مولکولی و فارماکولوژی
برای درک بهتر عملکرد این قرص، باید بدانیم که هیستامین با اتصال به گیرنده های H1 در بافت های مختلف، باعث ایجاد علائم آلرژی می شود. فکسوفنادین به عنوان یک آنتاگونیست رقابتی و معکوس، با میل ترکیبی بالا به این گیرنده ها متصل شده و راه را برای اتصال هیستامین مسدود می کند.
نکته تخصصی و بسیار مهم در فارماکولوژی فکسوفنادین این است که این مولکول به شدت قطبی است و تمایل بسیار کمی برای عبور از سد خونی مغزی دارد. به همین دلیل، گیرنده های H1 در مغز اشغال نمی شوند و عوارضی مانند خواب آلودگی، گیجی، اختلال در یادگیری و افت حافظه که در داروهای قدیمی به وفور دیده می شد، در اینجا به حداقل ممکن می رسد. همچنین نیمه عمر حذفی این دارو حدود ۱۴ ساعت است که امکان مصرف راحت و تنها یک بار در روز را برای بیمار فراهم می آورد. این دارو متابولیسم کبدی بسیار ناچیزی دارد و عمدتا به صورت تغییر نیافته از طریق مدفوع و ادرار دفع می شود که آن را برای افراد با درگیری های کبدی ایمن تر می سازد.
موارد مصرف اصلی قرص فکسوفنادین ۱۸۰
پزشکان و متخصصان آلرژی و ایمونولوژی معمولا این دوز خاص را برای دو اندیکاسیون اصلی و تایید شده تجویز می کنند:
- رینیت آلرژیک فصلی (تب یونجه): علائم این عارضه شامل عطسه های مکرر و پشت سر هم، آبریزش بینی شفاف و رقیق، خارش کام و گلو، احتقان و گرفتگی شدید بینی، قرمزی و اشک ریزش چشم است. دوز ۱۸۰ برای فصولی که شمارش گرده ها در هوا به اوج می رسد و علائم بیمار به حدی شدید است که زندگی روزمره را مختل کرده، کاربرد دارد.
- کهیر مزمن ایدیوپاتیک: کهیرهایی که بدون علت مشخصی ایجاد شده و بیش از شش هفته طول می کشند. این قرص به کاهش شمار، اندازه، قرمزی و خارش آزاردهنده ضایعات کهیر کمک شایانی می کند و کیفیت خواب و استراحت بیمار را بهبود می بخشد.
توجه داشته باشید که فکسوفنادین درمانی برای سرماخوردگی، عفونت های ویروسی، سینوزیت چرکی، سرفه های خلط دار یا آسم نیست و فقط علائم واسطه هیستامین را هدف قرار می دهد. اگر علائم شما با تب، درد عضلانی یا ترشحات غلیظ و رنگی بینی همراه است، باید به پزشک مراجعه کنید تا درمان های دیگری برایتان تجویز شود.
تفاوت دوزهای ۶۰، ۱۲۰ و ۱۸۰ میلی گرم
بسیاری از بیماران هنگام مراجعه به داروخانه با دوزهای مختلف مواجه می شوند و نمی دانند کدام یک برای آن ها مناسب است. انتخاب دوز بر اساس شدت بیماری و نوع عارضه انجام می شود:
- دوز ۶۰ میلی گرم: معمولا برای کودکان یا بزرگسالانی تجویز می شود که نیاز به مصرف دو بار در روز (هر ۱۲ ساعت) دارند. این دوز بیشتر برای کنترل کهیرهای خفیف یا آلرژی های گذرا کاربرد دارد.
- دوز ۱۲۰ میلی گرم: دوز استاندارد و خط اول درمان برای رینیت آلرژیک فصلی در بزرگسالان است که به صورت یک قرص در روز مصرف می شود و برای اکثر حساسیت های فصلی کفایت می کند.
- دوز ۱۸۰ میلی گرم: قوی ترین دوز برای موارد شدید رینیت آلرژیک و کهیر مزمن مقاوم به درمان است. مصرف این دوز باید حتما روزی یک عدد باشد. افزایش خودسرانه دوز به دو عدد در روز، هیچ تاثیری در بهبود علائم ندارد و فقط خطر عوارض جانبی و مسمومیت دارویی را بالا می برد.
تفاوت حساسیت فصلی و سرماخوردگی
بسیاری از افراد در روزهای ابتدایی بیماری خود دچار سردرگمی می شوند که آیا علائم آن ها ناشی از یک ویروس سرماخوردگی است یا یک حمله آلرژیک. اشتباه گرفتن این دو می تواند منجر به مصرف بی رویه آنتی بیوتیک ها یا داروهای ضد احتقان غیرضروری شود. جدول زیر به شما کمک می کند تا تفاوت های کلیدی این دو عارضه را تشخیص دهید:
| ویژگی بالینی | رینیت آلرژیک (حساسیت) | سرماخوردگی ویروسی |
|---|---|---|
| شروع علائم | ناگهانی و بلافاصله پس از مواجهه | تدریجی و طی چند روز |
| مدت زمان بیماری | تا زمان وجود آلرژن (هفته ها یا ماه ها) | ۷ تا ۱۰ روز |
| تب و بدن درد | هرگز وجود ندارد | شایع است |
| رنگ ترشحات بینی | شفاف، آبکی و رقیق | زرد یا سبز و غلیظ |
| خارش چشم و بینی | بسیار شدید و آزاردهنده | نادر یا بسیار خفیف |
نحوه مصرف صحیح و تداخلات غذایی بسیار مهم
یکی از بزرگترین اشتباهات در مصرف فکسوفنادین که منجر به شکست درمان می شود، عدم توجه به تداخلات آن با نوشیدنی هاست. جذب این دارو در روده به شدت وابسته به پروتئین های حامل به نام OATP است.
هشدار بسیار مهم در مورد مصرف با آبمیوه:
هرگز قرص فکسوفنادین را با آب سیب، آب پرتقال یا آب گریپ فروت مصرف نکنید. این نوشیدنی ها مهارکننده قوی ترانسپورترهای OATP در روده هستند و می توانند فراهمی زیستی و جذب دارو به داخل خون را تا ۷۰ درصد کاهش دهند. این کاهش جذب باعث می شود دارو اثر نکند و علائم آلرژی شما کنترل نشود. دارو را فقط و فقط با یک لیوان آب معمولی ببلعید.
علاوه بر آبمیوه ها، مصرف همزمان شربت های معده، قرص های جویدنی کلسیم و آنتی اسیدهای حاوی آلومینیوم و منیزیم نیز باعث اتصال دارو در محیط روده و عدم جذب آن می شود. توصیه اکید می شود که فکسوفنادین را حداقل دو ساعت قبل یا دو ساعت بعد از مصرف هرگونه آنتی اسید یا مکمل های معدنی مصرف کنید. قرص را باید به طور کامل با آب بلعید و از جویدن، شکستن یا خرد کردن آن خودداری کرد.
تاثیر فکسوفنادین بر کیفیت خواب و عملکرد شغلی
یکی از دغدغه های اصلی افراد شاغل، دانشجویان و رانندگان حرفه ای، افت تمرکز و خواب آلودگی ناشی از داروهای ضد حساسیت است. آنتی هیستامین های نسل اول به دلیل لیپوفیلیک بودن، به راحتی از سد خونی مغزی عبور کرده و گیرنده های H1 در هیپوتالاموس و قشر مغز را مسدود می کنند. این بلوکاژ منجر به کاهش هوشیاری، کند شدن واکنش های حرکتی و اختلال در حافظه کوتاه مدت می شود. در مقابل، فکسوفنادین به دلیل ساختار شیمیایی خاص و اتصال به پروتئین های پمپاژ کننده در مویرگ های مغزی، به سرعت از محیط سیستم عصبی مرکزی به بیرون رانده می شود. مطالعات بالینی متعدد نشان داده اند که مصرف دوز ۱۸۰ میلی گرم فکسوفنادین هیچ افت معناداری در تست های شبیه ساز رانندگی، تست های توجه پایدار و عملکردهای شناختی ایجاد نمی کند.
عوارض جانبی شایع و نادر
اگرچه فکسوفنادین در دسته داروهای بسیار ایمن طبقه بندی می شود، اما مانند هر ترکیب شیمیایی فعال ممکن است در درصد کمی از مصرف کنندگان عوارضی ایجاد کند:
- عوارض شایع (بین ۱ تا ۱۰ درصد): سردرد خفیف، سرگیجه گذرا، خشکی دهان، حالت تهوع، درد خفیف شکمی و احساس خستگی یا خواب آلودگی خفیف. با وجود اینکه این دارو غیر خواب آور نامیده می شود، در برخی افراد حساس ممکن است خواب آلودگی ایجاد شود؛ بنابراین تا زمانی که واکنش بدن خود را نمی دانید، از رانندگی و کار با ماشین آلات خطرناک خودداری کنید.
- عوارض نادر اما جدی: تپش قلب، واکنش های آلرژیک متقاطع مانند بثورات جلدی جدید، تورم صورت، لب ها و زبان (آنژیوادم) و تنگی نفس. در صورت مشاهده هرگونه مشکل در تنفس، خس خس سینه یا تورم گلو، باید مصرف دارو فورا قطع شده و به اورژانس مراجعه شود.
تداخلات دارویی خطرناک
فکسوفنادین توسط آنزیم های کبدی سیتوکروم P450 متابولیزه نمی شود، بنابراین تداخلات کبدی کلاسیک که برای بسیاری از داروها شایع است را ندارد. اما داروهایی که ترانسپورترهای P-glycoprotein یا OATP را مهار می کنند، می توانند غلظت خونی فکسوفنادین را به شدت افزایش دهند و خطر مسمومیت ایجاد کنند. مهم ترین این داروها عبارتند از:
- اریترومایسین: یک آنتی بیوتیک ماکرولید که غلظت فکسوفنادین را بالا می برد.
- کتوکونازول و ایتراکونازول: داروهای ضد قارچ سیستمیک که دفع دارو را مختل می کنند.
- برخی داروهای ضد آریتمی قلبی: مانند آمیودارون یا وراپامیل.
مصرف همزمان این داروها با فکسوفنادین ۱۸۰ نیازمند تنظیم دوز و نظارت دقیق پزشک معالج است.
مقایسه فکسوفنادین با سایر آنتی هیستامین های رایج
برای انتخاب بهترین دارو، مقایسه آن با رقبا ضروری است. جدول زیر تفاوت های کلیدی بین فکسوفنادین و سایر آنتی هیستامین های موجود در داروخانه های ایران را نشان می دهد:
| نام دارو | نسل دارویی | میزان خواب آلودگی | نیمه عمر | تداخل با آبمیوه |
|---|---|---|---|---|
| فکسوفنادین (تلفست/فستوور) | نسل دوم | بسیار کم | ۱۴ ساعت | دارد (بسیار مهم) |
| ستیریزین | نسل دوم | متوسط (در برخی افراد) | ۸ ساعت | ندارد |
| لوراتادین | نسل دوم | کم | ۸ ساعت (متابولیت فعال ۲۸ ساعت) | ندارد |
| دسلوراتادین | نسل سوم | بسیار کم | ۲۷ ساعت | ندارد |
| کلرفنیرامین | نسل اول | بسیار زیاد | ۱۲ تا ۱۵ ساعت | ندارد |
آلرژی متقاطع و ارتباط آن با حساسیت های غذایی
یک پدیده جالب و نسبتا شایع در ایمونولوژی، سندرم آلرژی دهانی یا آلرژی متقاطع است. بسیاری از افرادی که به گرده درختان یا علف های هرز حساسیت دارند، هنگام مصرف برخی میوه ها و سبزیجات خام مانند سیب، هلو، گیلاس، هویج یا کرفس دچار خارش لب، زبان و گلو می شوند. دلیل این امر تشابه ساختاری پروتئین های موجود در گرده گیاهان با پروتئین های دفاعی میوه هاست. سیستم ایمنی بدن به اشتباه این میوه ها را همان آلرژن تنفسی شناسایی کرده و واکنش نشان می دهد. اگرچه فکسوفنادین می تواند به کاهش علائم خفیف این سندرم کمک کند، اما بهترین راهکار پختن یا کمپوت کردن میوه هاست، زیرا حرارت ساختار پروتئین های متقاطع را تخریب می کند.
راهنمای جامع مدیریت محیطی و سبک زندگی در کنار مصرف دارو
مصرف قرص فکسوفنادین ۱۸۰ تنها نیمی از مسیر درمان آلرژی است. نیمه دیگر، کنترل مواجهه با آلرژن ها و اصلاح سبک زندگی است. پزشکان متخصص آلرژی همواره رویکرد چندجانبه را توصیه می کنند:
- کنترل هوای داخل خانه: استفاده از دستگاه های تصفیه هوا مجهز به فیلتر هپا می تواند ذرات معلق گرده، هاگ های کپک و شوره حیوانات را تا ۹۹ درصد به دام بیندازد.
- شستشوی مجاری بینی: استفاده روزانه از سرم های شستشو یا اسپری های آب دریا، آلرژن های چسبیده به مخاط بینی را فیزیکی پاکسازی کرده و بار التهابی را کاهش می دهد.
- مدیریت رطوبت محیط: حفظ رطوبت خانه بین ۳۰ تا ۵۰ درصد از رشد کنه های گرد و غبار و کپک ها جلوگیری می کند. کنه ها یکی از شایع ترین علل رینیت آلرژیک دائمی و کهیر مزمن هستند.
- زمان بندی فعالیت های خارج از منزل: بیشترین غلظت گرده گیاهان در هوا معمولا در ساعات اولیه صبح و عصرها هنگام وزش باد است. برنامه ریزی برای ورزش یا پیاده روی در اواخر بعدازظهر یا پس از بارندگی که هوا را می شوید، بسیار هوشمندانه است.
تغذیه مناسب برای افراد مبتلا به آلرژی و کهیر مزمن
رژیم غذایی می تواند نقش تعدیل کننده ای در شدت واکنش های آلرژیک داشته باشد. مصرف غذاهای غنی از آنتی اکسیدان ها، ویتامین C و امگا ۳ به کاهش التهاب سیستمیک بدن کمک می کند. ماهی های چرب مانند سالمون و قزل آلا، گردو، دانه های چیا و روغن زیتون منابع عالی از اسیدهای چرب ضد التهاب هستند. در مقابل، برخی افراد مبتلا به کهیر مزمن به هیستامین موجود در برخی غذاها حساسیت نشان می دهند. غذاهایی مانند پنیرهای کهنه، سوسیس و کالباس فرآوری شده، کنسرو ماهی تن، گوجه فرنگی، اسفناج و شکلات تلخ حاوی مقادیر بالایی هیستامین هستند و ممکن است با وجود مصرف فکسوفنادین، باعث تشدید کهیر شوند. شناسایی و حذف این محرک های غذایی در کنار درمان دارویی، می تواند سرعت بهبودی را به طرز چشمگیری افزایش دهد.
آیا فکسوفنادین با آزمایش های پزشکی تداخل دارد؟
برخلاف برخی داروها که می توانند نتایج آزمایش های خون یا ادرار را به طور کاذب تغییر دهند، فکسوفنادین تداخل شناخته شده ای با پارامترهای روتین بیوشیمیایی ندارد. اما یک نکته بسیار مهم در مورد تست های آلرژی پوستی وجود دارد. از آنجا که این تست بر پایه واکنش هیستامین در پوست طراحی شده است، مصرف هرگونه آنتی هیستامین از جمله فکسوفنادین می تواند نتایج تست را سرکوب کرده و منفی کاذب ایجاد کند. دستورالعمل استاندارد کلینیک های آلرژی این است که بیماران باید حداقل ۵ تا ۷ روز قبل از انجام تست پوستی، مصرف فکسوفنادین را قطع کنند تا گیرنده های پوستی دوباره در دسترس هیستامین قرار بگیرند و واکنش واقعی بدن ثبت شود.
نکات کلیدی برای نگهداری و انبار کردن دارو
برای حفظ پایداری شیمیایی و اثربخشی قرص های فکسوفنادین ۱۸۰، شرایط نگهداری آن ها بسیار اهمیت دارد. این قرص ها باید در دمای اتاق (بین ۲۰ تا ۲۵ درجه سانتی گراد) و دور از تابش مستقیم نور خورشید نگهداری شوند. رطوبت بالا می تواند باعث تجزیه روکش قرص و کاهش فراهمی زیستی آن شود؛ بنابراین هرگز دارو را در کابینت های بالای سینک ظرفشویی یا در محیط مرطوب حمام نگهداری نکنید. بسته بندی های بلیستری بهترین محافظ برای این دارو هستند. از خارج کردن قرص ها از ورقه آلومینیومی تا لحظه مصرف خودداری کنید. همچنین تاریخ انقضای درج شده روی جعبه را به دقت بررسی کنید؛ مصرف داروهای تاریخ گذشته نه تنها بی اثر است، بلکه ممکن است ترکیبات تجزیه شده آن باعث تحریک معده یا واکنش های پیش بینی نشده شود.
بررسی قیمت و برندهای موجود در بازار دارویی ایران (آپدیت ۱۴۰۵)
در بازار دارویی ایران، شرکت های مختلفی این مولکول را تولید می کنند. برندهای ایرانی معتبری مانند فستوور (تولید گروه داروسازی اکتوورکو) و فکسوکیم به وفور در داروخانه ها یافت می شوند و تحت پوشش بیمه های پایه قرار دارند. بر اساس آخرین رصد قیمت ها در مهر ماه ۱۴۰۵، قیمت هر بسته ۳۰ عددی از قرص فستوور ۱۸۰ میلی گرم در محدوده ۶۰ تا ۸۰ هزار تومان در داروخانه ها قرار دارد. در سوی دیگر، برندهای خارجی یا تحت لیسانس مانند تلفست که در سال های اخیر با چالش های وارداتی و نوسانات ارزی مواجه بوده اند، در صورت یافت شدن در بازار آزاد یا داروخانه های منتخب، با قیمت هایی گاها تا ۲۰۰ هزار تومان و بیشتر برای هر بسته عرضه می شوند. با توجه به کیفیت بسیار بالای برندهای داخلی، تکنولوژی ساخت پیشرفته و تاییدیه سازمان غذا و دارو، استفاده از نمونه های ایرانی از نظر اقتصادی و اثربخشی بالینی کاملا منطقی، به صرفه و در دسترس است.
مصرف در شرایط خاص (بارداری، شیردهی و نارسایی کلیوی)
بارداری و شیردهی: مطالعات حیوانی نشان داده اند که فکسوفنادین تراتوژن (ایجاد کننده نقص جنینی) نیست، اما داده های انسانی کنترل شده و کافی وجود ندارد. بنابراین مصرف آن در دوران بارداری و شیردهی تنها باید در صورتی باشد که پزشک معالج مزایای آن را برای مادر بیشتر از خطرات احتمالی برای جنین یا نوزاد بداند.
نارسایی کلیوی: از آنجا که این دارو عمدتا از طریق کلیه ها دفع می شود، در بیمارانی که نارسایی شدید کلیوی دارند (کلیرانس کراتینین زیر ۳۰ میلی لیتر در دقیقه)، دوز شروع باید به ۶۰ میلی گرم در روز کاهش یابد تا از تجمع دارو در خون و بروز عوارض قلبی جلوگیری شود.
سالمندان: به دلیل کاهش طبیعی عملکرد کلیه در سنین بالا و احتمال مصرف همزمان داروهای متعدد، پزشکان معمولا با احتیاط بیشتری این دوز را برای افراد مسن تجویز می کنند و گاهی دوزهای پایین تر را ترجیح می دهند.
پاسخ به سوالات متداول
آیا مصرف طولانی مدت فکسوفنادین ۱۸۰ باعث اعتیاد یا مقاومت دارویی می شود؟
خیر. آنتی هیستامین ها اعتیاد آور نیستند و بدن به آن ها وابستگی پیدا نمی کند. همچنین پدیده مقاومت دارویی در مورد فکسوفنادین گزارش نشده است و می توان آن را در طول فصل آلرژی به طور مداوم و با تجویز پزشک مصرف کرد.
آیا می توانم فکسوفنادین را با اسپری بینی کورتونی (مانند مومتازون) مصرف کنم؟
بله. در موارد رینیت آلرژیک شدید، ترکیب یک آنتی هیستامین خوراکی مانند فکسوفنادین با یک اسپری بینی کورتیکواستروئید، یکی از موثرترین و استانداردترین پروتکل های درمانی در گایدلاین های جهانی است و تداخل منفی با هم ندارند.
اگر یک نوبت مصرف دارو را فراموش کردم چه باید بکنم؟
اگر کمتر از ۱۲ ساعت از زمان مقرر گذشته است، قرص را مصرف کنید. اما اگر نزدیک به زمان مصرف دوز بعدی هستید، دوز فراموش شده را رها کنید و هرگز دو قرص را همزمان برای جبران مصرف نکنید، زیرا خطر عوارض جانبی افزایش می یابد.
آیا فکسوفنادین برای درمان خارش ناشی از اگزما یا نیش حشرات هم موثر است؟
فکسوفنادین برای خارش ناشی از کهیر (که واسطه هیستامین دارد) بسیار موثر است. اما در مورد اگزما که مکانیسم آن بیشتر سلولی و ایمنی است تا هیستامینی، اثربخشی کمتری دارد و معمولاً کرم های موضعی و مهارکننده های کالسینورین ترجیح داده می شوند. برای نیش حشرات نیز می تواند به کاهش تورم و خارش موضعی کمک کند.
آیا این دارو باعث چاقی یا افزایش وزن می شود؟
خیر. برخلاف برخی داروهای قدیمی ضد حساسیت یا کورتون ها که می توانند اشتها را افزایش داده یا متابولیسم را تغییر دهند، فکسوفنادین هیچ تاثیری روی مرکز اشتها در هیپوتالاموس ندارد و مصرف آن باعث چاقی یا افزایش وزن نمی شود.