برای درمان اسهال، مهم ترین اقدام جبران فوری آب و الکترولیت های از دست رفته با مصرف محلول او آر اس (ORS) و مایعات فراوان است. رژیم غذایی برت (BRAT) شامل موز، برنج سفید، پوره سیب و نان تست به دلیل فیبر کم و قابلیت هضم آسان، بهترین گزینه غذایی برای سفت کردن مدفوع و آرام کردن دستگاه گوارش محسوب می شود. همچنین مصرف ماست های پروبیوتیک به بازسازی فلور روده کمک می کند. در صورتی که اسهال بیش از دو روز ادامه یابد یا با تب بالا، درد شدید شکم و مشاهده خون در مدفوع همراه باشد، مراجعه فوری به پزشک برای بررسی علل زمینه ای و دریافت درمان دارویی تخصصی الزامی است.
اسهال چیست و چرا رخ می دهد
اسهال یک عارضه گوارشی شایع است که با افزایش دفعات دفع مدفوع و تغییر قوام آن به حالت شل یا کاملا آبکی مشخص می شود. این وضعیت زمانی رخ می دهد که روده بزرگ نتواند آب و الکترولیت های موجود در مواد غذایی را به طور کامل جذب کند، یا زمانی که ترشح مایعات به داخل روده افزایش یابد. در بیشتر موارد، اسهال حاد بوده و ظرف چند روز برطرف می شود، اما در صورت تداوم، می تواند منجر به دهیدراتاسیون یا کم آبی شدید بدن شود که به ویژه برای کودکان، سالمندان و افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف خطرناک است.
علل اصلی اسهال
شناخت علت زمینه ای اسهال برای انتخاب روش درمان مناسب ضروری است. عوامل ایجاد کننده این عارضه به چند دسته کلی تقسیم می شوند:
- عفونت های ویروسی: شایع ترین علت اسهال حاد، ویروس هایی نظیر روتاویروس، نوروویروس و آدنوویروس هستند که اغلب از طریق غذای آلوده یا تماس فرد به فرد منتقل می شوند.
- عفونت های باکتریایی: باکتری هایی مانند اشریشیا کلی، سالمونلا و کمپیلوباکتر که معمولا از طریق گوشت یا مرغ نیم پز و آب آلوده وارد بدن می شوند، باعث اسهال های شدید و گاهی خونی می گردند.
- عفونت های انگلی: انگل هایی نظیر ژیاردیا و کریپتوسپوریدیوم می توانند باعث اسهال مزمن و طولانی مدت شوند، به ویژه در افرادی که به مناطق با بهداشت ضعیف سفر کرده اند.
- عوارض دارویی: مصرف آنتی بیوتیک ها می تواند تعادل باکتری های مفید روده را برهم زده و منجر به اسهال شود. همچنین برخی داروهای ضد اسید معده و داروهای شیمی درمانی این عارضه را ایجاد می کنند.
- بیماری های گوارشی مزمن: سندرم روده تحریک پذیر، بیماری کرون و کولیت اولسراتیو از جمله بیماری های التهابی روده هستند که اسهال یکی از علائم اصلی آن ها محسوب می شود.
- عدم تحمل های غذایی: عدم توانایی بدن در هضم لاکتوز (قند شیر) یا گلوتن (پروتئین گندم در بیماری سلیاک) می تواند منجر به اسهال، نفخ و دل پیچه شود.
علائم هشدار دهنده و زمان مراجعه به پزشک
اگرچه اسهال معمولا یک عارضه خود محدود شونده است، اما وجود برخی علائم نشان دهنده یک مشکل جدی تر است که نیاز به مداخله پزشکی فوری دارد.
دمای بدن بالاتر از 38.5 درجه سانتیگراد که نشان دهنده عفونت سیستمیک است.
وجود خون آشکار یا مدفوع قیری رنگ که می تواند نشانه خونریزی گوارشی یا عفونت باکتریایی شدید باشد.
خشکی شدید دهان، عدم ادرار یا ادرار بسیار تیره، سرگیجه و گیجی که نیاز به مایع درمانی وریدی دارد.
درد مداوم و شدید در ناحیه شکم یا مقعد که با دفع آرام نمی شود.
ادامه داشتن اسهال بیش از 48 ساعت در بزرگسالان یا 24 ساعت در کودکان بدون علامت بهبودی.
بهترین رژیم غذایی برای اسهال (رژیم برت)
در دوران اسهال، دستگاه گوارش ملتهب و حساس است و نیاز به استراحت دارد. متخصصان گوارش رژیم غذایی برت یا BRAT را به عنوان استاندارد طلایی تغذیه در این دوران معرفی می کنند. این رژیم شامل غذاهای کم فیبر، کم چرب و با قابلیت هضم آسان است که به سفت شدن مدفوع کمک می کنند.
- موز: سرشار از پتاسیم است، الکترولیتی که در زمان اسهال به مقدار زیاد از دست می رود. موز همچنین حاوی پکتین است که به جذب آب اضافی در روده کمک می کند.
- برنج سفید: برنج کته شده بدون روغن یا با روغن بسیار کم، یک کربوهیدرات ساده و زود هضم است که حجم مدفوع را افزایش داده و حرکات روده را کند می کند.
- پوره سیب: سیب پخته یا پوره سیب حاوی مقادیر بالایی پکتین است که یک فیبر محلول بوده و به تنظیم قوام مدفوع کمک شایانی می نماید.
- نان تست: نان سفید برشته شده (تست) فاقد فیبرهای خشن است و انرژی لازم را بدون تحریک دیواره روده تامین می کند.
علاوه بر این چهار مورد اصلی، مصرف سیب زمینی آب پز بدون پوست، مرغ آب پز یا بخار پز شده بدون چربی و پوست، و سوپ های رقیق و کم نمک نیز توصیه می شود.
راهکارهای خانگی و طبیعی درمان اسهال
در کنار رژیم غذایی مناسب، برخی راهکارهای خانگی می توانند روند بهبودی را تسریع کنند:
- جبران مایعات با محلول او آر اس (ORS): مهم ترین اقدام در درمان اسهال، جلوگیری از دهیدراتاسیون است. محلول ORS حاوی ترکیب دقیقی از آب، نمک و شکر است که جذب مایعات را در روده به حداکثر می رساند. در صورت عدم دسترسی به پودرهای آماده داروخانه ای، می توان با مخلوط کردن یک لیتر آب جوشیده سرد شده، شش قاشق چای خوری شکر و نصف قاشق چای خوری نمک، یک محلول خانگی موثر تهیه کرد.
- مصرف پروبیوتیک ها: ماست های پروبیوتیک یا مکمل های پروبیوتیک حاوی باکتری های مفیدی مانند لاکتوباسیلوس و بیفیدوباکتریوم هستند. این میکروارگانیسم ها به بازسازی فلور میکروبی روده که در اثر اسهال یا مصرف آنتی بیوتیک آسیب دیده است، کمک کرده و طول دوره بیماری را کاهش می دهند.
- دمنوش نعناع و زنجبیل: نعناع خاصیت ضد اسپاسم دارد و می تواند به کاهش دل پیچه و گرفتگی عضلات شکم کمک کند. زنجبیل نیز به دلیل خواص ضد التهابی و ضد تهوع، گزینه مناسبی برای آرام کردن معده است.
- استفاده از کیسه آب گرم: قرار دادن کیسه آب گرم (با دمای متعادل) روی شکم می تواند با افزایش جریان خون و شل کردن عضلات، درد و گرفتگی شکم را تسکین دهد.
درمان دارویی اسهال
در مواردی که راهکارهای خانگی کافی نباشند، پزشک یا داروساز ممکن است داروهای زیر را توصیه کند. توجه داشته باشید که مصرف خودسرانه این داروها، به ویژه در اسهال های عفونی، می تواند مضر باشد.
- لوپرامید: این دارو با کند کردن حرکات روده، زمان جذب آب و الکترولیت ها را افزایش داده و تعداد دفعات دفع را کاهش می دهد. مصرف آن در اسهال های بدون تب و خونریزی مجاز است، اما در اسهال خونی یا عفونی ممنوع می باشد، زیرا باعث حبس شدن پاتوژن در روده می شود.
- بیسموت ساب سالیسیلات: این ترکیب دارای خواص ضد التهابی و ضد باکتریایی خفیف است و می تواند به کاهش التهاب دیواره روده و سفت شدن مدفوع کمک کند.
- آنتی بیوتیک ها: تنها در صورتی تجویز می شوند که علت اسهال، عفونت باکتریایی یا انگلی تایید شده باشد (مانند ریفاکسیمین یا سیپروفلوکساسین). مصرف آنتی بیوتیک در اسهال ویروسی نه تنها بی اثر است، بلکه می تواند عارضه را تشدید کند.
- مکمل های روی (زینک): سازمان بهداشت جهانی مصرف مکمل روی را به ویژه در کودکان مبتلا به اسهال توصیه می کند، زیرا به ترمیم پوشش روده و تقویت سیستم ایمنی کمک کرده و شدت و مدت اسهال را کاهش می دهد.
پرهیزهای غذایی در دوران اسهال
برای جلوگیری از تحریک بیشتر دستگاه گوارش، مصرف مواد غذایی زیر تا زمان بهبودی کامل باید متوقف شود:
- لبنیات پرچرب و شیر: به جز ماست پروبیوتیک، سایر لبنیات به دلیل وجود لاکتوز می توانند در دوران اسهال که آنزیم لاکتاز موقتا کاهش می یابد، باعث نفخ و تشدید اسهال شوند.
- غذاهای چرب و سرخ کرده: هضم چربی ها برای روده ملتهب دشوار است و می تواند حرکات روده را تسریع کند.
- غذاهای پر فیبر: سبزیجات خام، حبوبات، آجیل و غلات کامل اگرچه در حالت عادی سالم هستند، اما در زمان اسهال باعث افزایش حجم مدفوع و تحریک روده می شوند.
- نوشیدنی های کافئین دار و شیرین: قهوه، چای پررنگ، نوشابه و آب میوه های صنعتی به دلیل خاصیت ادرارآوری یا اسمزی بالا، کم آبی بدن را تشدید می کنند.
- شیرین کننده های مصنوعی: موادی مانند سوربیتول و زایلیتول که در آدامس های بدون قند و برخی نوشیدنی های رژیمی وجود دارند، اثر ملین داشته و اسهال را بدتر می کنند.
پیشگیری از اسهال
رعایت اصول بهداشتی ساده ترین و موثرترین راه برای پیشگیری از ابتلا به اسهال های عفونی است.
- شستن منظم دست ها: شستن دست ها با آب و صابون به مدت حداقل بیست ثانیه، به ویژه پس از استفاده از سرویس بهداشتی، قبل از تهیه غذا و قبل از غذا خوردن، زنجیره انتقال ویروس و باکتری را قطع می کند.
- مصرف آب و غذای ایمن: اطمینان از سالم و تصفیه بودن آب آشامیدنی و پخت کامل گوشت، مرغ و ماهی برای از بین بردن پاتوژن های احتمالی ضروری است.
- شستشوی دقیق میوه و سبزیجات: شستن کامل محصولات کشاورزی تحت آب روان برای حذف آلودگی های سطحی و احتمالی انگلی توصیه می شود.
- واکسیناسیون: واکسن روتاویروس که به صورت خوراکی به نوزادان داده می شود، یکی از موثرترین روش ها برای پیشگیری از اسهال های شدید ویروسی در کودکان است.
پرسش های متداول
آیا مصرف داروی ضد اسهال بدون تجویز پزشک ایمن است؟
مصرف داروهایی مانند لوپرامید برای بزرگسالان سالم در اسهال های خفیف و بدون علائم هشدار (مانند تب یا خون در مدفوع) معمولا ایمن است. با این حال، برای کودکان، سالمندان و افرادی که بیماری زمینه ای دارند، مشورت با پزشک یا داروساز قبل از مصرف هرگونه دارو الزامی است.
چرا پس از مصرف آنتی بیوتیک دچار اسهال می شویم؟
آنتی بیوتیک ها علاوه بر باکتری های مضر، باکتری های مفید و طبیعی روده را نیز از بین می برند. این برهم خوردن تعادل فلور روده می تواند منجر به اسهال شود. مصرف همزمان پروبیوتیک ها در دوران درمان با آنتی بیوتیک می تواند از این عارضه پیشگیری کند.
آیا اسهال در کودکان سریع تر منجر به کم آبی می شود؟
بله، کودکان به دلیل وزن کمتر و متابولیسم سریع تر، بسیار سریع تر از بزرگسالان آب و الکترولیت های خود را از دست می دهند. بنابراین، جبران مایعات با محلول ORS در کودکان باید با دقت و وسواس بیشتری انجام شود و در صورت بی حالی یا خشکی پوشک، فوراً به پزشک مراجعه گردد.