هنر و سینمابرترین های کسب وکار ایرانی

انواع لباس نظامی در دنیا

در این مطلب شما را  با انواع لباس نظامی در دنیا آشنا میکنیم و به تاریخچه مختصری از به جود آمدن لباس نظامی میپردازیم. سپس به دو مورد از یونیفرم های نظامی در دنیا نگاهی کوتاه می اندازیم. در ادامه با ما همراه باشید. اولین دلیل پیدایش و خرید لباس نظامی، نیاز به شناسایی نیروهای درگیر در میدان نبرد از دوران باستان و قرون وسطی با استفاده از علائم رایج وجود داشته است. با این حال، ظهور لباس از دولت جدایی ناپذیر است، زیرا در اروپا در دوره های اولیه مدرن و مدرن ظاهر شد.

در واقع این مقامات دولتی بودند که با در نظر گرفتن ویژگی‌های خاص هر یک از اجزای آن، علاوه بر محیط فنی و نظامی آن زمان، فرآیند یونیفرم‌سازی لباس‌های نیروهای مسلح را رهبری کردند. محدودیت‌های مختلفی باید در نظر گرفته می‌شد، مانند تامین مالی، پایبندی به esprit de corps، شرایط فنی تولید، و ارتباط بین حفاظت و تحرک. یونیفرم به خودی خود اعضای ارتش را از غیرنظامیان، بلکه از یکدیگر (پیاده نظام، توپخانه، نیروی دریایی و بعداً نیروی هوایی) متمایز می کند. در ایران لباس بسیجی طرفداران زیادی دارد.

تاریخچه لباس نظامی

در حالی که اولین یونیفرم مشترک کل ارتش به سوئدی گوستاو دوم آدولف در نیمه اول قرن هفدهم برمی گردد، حتی لوووا در نیمه دوم همان قرن در فرانسه اجباری شد. یونیفرم سپس به بقیه قاره گسترش یافت، قبل از اینکه در قرن نوزدهم در سطح بین المللی گسترش یابد. پوشیدن یونیفورم نظامی تعدادی از نیازها را در این دوره برآورده می کرد، به عنوان مثال اطمینان از حضور مبارزان در میدان نبرد، زیرا افزایش حضور سلاح های گرم دود ناشی از استفاده از پودر سیاه را می کشید.

 رهبران نظامی نیاز به مدیریت نبرد و اجتناب از آتش دوستانه در رویارویی‌هایی داشتند که در آن سلاح‌های گرم، یکی دیگر از ویژگی‌های اروپایی، نقش اصلی را بازی می‌کردند.

لباس ارتش

ایجاد ارتش در خدمت دولت همچنین به سلسله مراتب جدیدی منجر شد – یک سیستم مبتنی بر خدمات، که به دلیل درجه لباس نظامی متمایز است – که در آن می توان بر اساس آموزش فنی و شایستگی پیشرفت کرد. پوشیدن یونیفورم، چه داوطلبانه به عنوان بخشی از ارتش حرفه ای انجام شود، چه به عنوان بخشی از ارتش اجباری، با دموکراتیزه شدن تدریجی امتیازات قبلی همراه بود.

این لباس در ابتدا با خدمات در خانه های اشرافی مرتبط بود. در نتیجه، در عین حال بازتاب، پیشرو و نماد دگرگونی اجتماعی، یعنی تضعیف منطق رژیم ها یا فرقه ها در قرن هجدهم و نوزدهم بود، در یک پویایی که ارتش می تواند در آن قرار گیرد. مترادف با حرکت رو به بالا دیده می شود. در مقابل، در حالی که یونیفرم نشان دهنده رتبه و موقعیت در جامعه بود، اما در حوزه عمومی از میزان دیده شدن و مقبولیت کم و بیش برخوردار بود. این لباس که در قرن نوزدهم بسیار قابل مشاهده بود، از فرآیند کنترل انضباطی بیشتر بر جمعیت جدا نشدنی بود.

پوشیدن لباس نظامی در این زمینه یک وظیفه اجتماعی بود. یونیفرم به محدود کردن فردیت کمک کرد و نماد ادغام سرباز در سلسله مراتب بود که باید از دستورات او اطاعت کرد. کنترل بدن با یونیفرم هایی با برش محدود تقویت شد، به ویژه در نیمه اول قرن نوزدهم، که می خواست تصویر مردان را به عنوان بخشی از ساختار اجتماعی و فرهنگی مردانگی نشان دهد.

این دیدگاه از یونیفورم در نیمه دوم قرن بیستم کاهش یافت، به عنوان مثال در فرانسه که با جنگ‌های استعمارزدایی آغاز شد، و بعداً تحت تأثیر جنبش‌های ضد نظامی در دهه 1970، و تا حد زیادی با پایان خدمت اجباری در سال 1997 ناپدید شد. تولیدی عمده لباس کار نیز بسیار مهم است.

سازش بین محدودیت های فنی و شناسایی ملی

علاوه بر این تحولات، یونیفرم ها با گسترش گسترده احساسات ناسیونالیستی در اروپا در طول قرن نوزدهم و همچنین گسترش تجربه جنگ به توده ها در جریان درگیری های جهانی در قرن بیستم همراه بود. ممکن است بعداً از طریق ارتباط با سنت‌های ملی بار عاطفی قوی داشته باشد، حتی اگر در واقع یک اختراع اخیر باشد. همین امر در مورد لباس آبی ارتش انقلاب، یا لباس آبی و مصنوعی که توسط ارتش فرانسه تا سال 1914 استفاده می‌شد، صادق است. برش شلوار، ژاکت و پوشش سر، یا نوع کفش یا جوراب به کار گرفته شده نیز به این پدیده شناسایی کمک کرده است.

یونیفرم همچنین نتیجه پیشرفت فنی سلاح ها بود. در اواخر قرن نوزدهم، هنگامی که پودر سیاه جای خود را به پودر سفید داد و سلاح ها به طور فزاینده ای خطرناک شدند، لازم شد سربازان را در محیط خود ادغام کنیم. به عنوان مثال، جنگ بوئر در اواخر قرن نوزدهم، ارتش بریتانیا را مجبور کرد که کت قرمزی را که از اوایل دوران مدرن مشخص کرده بود، کنار بگذارد.  یک پیشرفت ظاهری از آغاز این قرن به جدایی بین انواع مختلف یونیفرم ها که اکنون برای مبارزه، راهپیمایی یا خدمت (تکمیل وظایف روزمره) در نظر گرفته شده بودند، به اوج خود رسید.

در عین حال، در تلاش برای کاهش خستگی سربازان و اطمینان از توانایی آنها در نبرد، به عوامل دیگری مانند تحرک و راحتی توجه شد. در نهایت، یونیفرم نشان دهنده گذار به یک ارتش انبوه است که می تواند به لطف انقلاب صنعتی مجهز شود، و همچنین توانایی کشورها برای بسیج منابع قابل توجه در سراسر کشور به منظور راه اندازی میلیون ها یونیفرم تولید انبوه با ساده ترین برش ها. بنابراین تاریخچه لباس شامل یک بعد فنی مهم است.

از جنگ بزرگ تا نیمه دوم قرن بیستم

این درگیری یک شکست بزرگ بود. در حالی که در تابستان 1914، برش لباس‌ها از سنت‌هایی که ریشه در قرن نوزدهم داشت، رشد کرد و عمدتاً جنبه نمادین را در بر گرفت، در طول جنگ تکامل یافت به طوری که لباس‌های جدید در سال‌های 1915-1916 برای اطمینان از راحتی بیشتر تولید شد. و سازگاری بهتر.

با ویژگی های خاص زندگی و جنگیدن در سنگر. با این وجود، این منبع بازنمایی هایی بود که به طور گسترده توسط مردم جذب شد، به ویژه به لطف افزایش عکس ها، پوسترها و روزنامه های مصور. Horizon Blue که در ابتدا در فرانسه به دلیل کمبود رنگ هایی که می توانست یک یونیفرم سبز با کیفیت تولید کند، مورد استفاده قرار گرفت، به نمادی از “poilu” [سرباز فرانسوی در جنگ جهانی اول] تبدیل شد و بنابراین نقطه عطفی در خاطره این درگیری با جمعیت عمومی، به ویژه در میان رزمندگان سابق.

در حالی که جنگ بزرگ شاهد اولین تلاش‌ها برای استتار باتری‌های توپخانه بود، تا جنگ جهانی دوم طول کشید تا این شیوه‌ها در یونیفرم‌های نظامی گسترش یابد. با این حال، آنها محدود به واحدهای خاصی باقی ماندند، و این نیز تا حد زیادی در نیمه دوم قرن بیستم وجود داشت.

اواخر قرن بیستم شاهد رواج استتار بود که امروزه در میان تمام ارتش‌ها عادی شده است، که می‌توان آن را با عدم تایید فزاینده تلفات در افکار عمومی و همچنین حرفه‌ای شدن ارتش‌ها و کاهش نیروها توضیح داد. پذیرفتن الگوهای مختلف در هر ارتش و استفاده از رنگ‌های خاص توسط هر کشور، با این حال، لباس‌های استتاری همچنان در سنت لباس‌های تک رنگ گنجانده شده است، با ایجاد سازش بین نیازهای رزمی و ویژگی‌های ملی اروپا.

لباس های نظامی باورنکردنی از سراسر جهان

یونیفرم ها برای نیروهای نظامی در سراسر جهان به اندازه افرادی که خود را پوشیده اند مهم هستند. و نه تنها از نظر کشور بلکه از نظر خدمات نیز با یکدیگر تفاوت دارند.

به تفاوت های فاحش لباس تشریفاتی نیروی دریایی سلطنتی در مقایسه با لباس نیروی هوایی سلطنتی نگاه کنید. حتی اگر فقط به یکی از نیروهای مسلح بریتانیا – ارتش بریتانیا – از نزدیک نگاه کنیم، تفاوت های چشمگیر بین کل کد لباس یک هنگ گارد پیاده نظام در مقایسه با دیگری، به عنوان مثال، تفنگ، قابل توجه است.

علاوه بر این، هر لباس داستان نبردهای برنده شده و عادات به دست آمده را بیان می کند… وقتی به لباس تیم ها، خدمات و ملت های مختلف نگاه می کنیم، به تاریخ نگاه می کنیم که خودش را از طریق لباس ها بیان می کند.

در اینجا نگاهی می اندازیم به برخی از یونیفرم های تشریفاتی درخشان، باحال و شاید حتی عجیب و غریب از لباس های نظامی برجسته در سراسر جهان.

خودتان تصمیم بگیرید… چه کسی در بررسی باهوش تر به نظر می رسد؟

برخی از لباس های نظامی کشور های مختلف

شاهزاده کارابینری

Carabiniers du Prince، که به معنای واقعی کلمه تفنگداران شاهزاده ترجمه می شود، شاخه پیاده نظام Force Publique – نیروی نظامی موناکو است.

این نیروی کوچک مسئول حفاظت از ولیعهد، شاهزاده آلبرت، و کاخ سلطنتی او است، زیرا او و خانواده اش بر 38600 موناکو که موناکو را خانه خود می نامند، حکومت می کنند.

این نیرو در سال 1817 توسط ولیعهد وقت، شاهزاده آنر چهارم، تشکیل شد و شامل تعداد کمی از 119 متخصص حفاظت نزدیک است.

گارد سوئیس

گارد سوئیس، عملاً برای ایالت کوچک واتیکان، امنیت کلیسای مقدس را که از پاپ و کاخ پاپی او محافظت می کند، فراهم می کند.

نام اصلی آن گارد سوئیس پاپ است و بیش از 500 سال است که فعال است. گارد سوئیس متشکل از گروه کوچکی از سربازان پیاده است که مجموعاً 135 سرباز و رئیس افتخاری آن در صورتی که خود پاپ فرانسیس باشد.

اولین نفری باشید که به این محتوا امتیاز میده! post

مجله خبری ای بی سی مگ

ای بی سی مگ یک وب سایت خبری و علمی در حوزه فیلم و سینما، تکنولوژی و لوازم خانگی با جدیدترین اخبارهای این حوزه می باشد. خوشحالیم بتوانیم مطالب مفیدی را برای شما ارائه دهیم.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا